Bibliografia i przypisy

Zasady sporządzania przypisów i bibliografii – wytyczne dla Autorów

 

I. WYDAWNICTWO ZWARTE (KSIĄŻKA)

 

Elementy i ich kolejność (niektóre elementy nie zawsze występują):

– Autor/Autorzy

– Tytuł

– Odpowiedzialność drugorzędna (redaktor, tłumacz)

– Oznaczenie wydania (jeśli drugie lub kolejne)

– Numer tomu i jego tytuł (w opisie pojedynczego tomu)

– Miejsce i rok wydania

– Nazwa serii i nr tomu w serii

 

Przykłady:

1 J. Grzenia, Słownik nazw własnych, Warszawa 1998.

2 H. Kurkowska, S. Skorupka, Stylistyka polska. Zarys, wyd. 5, Warszawa 2001.

3 M. Pearl, Klub Dantego, przeł. A. Wojtasik, Kraków 2005, s. 345.

4 W. Tatarkiewicz, Historia filozofii, t. 2, Warszawa 2002, s. 67.

5 F. Copleston, Historia filozofii, t. 1: Grecja i Rzym, przeł. H. Bednarek, Warszawa 2004.

6 Z. Chafee, Government and Mass Communications, t. 1, Chicago 1947, s. 62–68.

 

 

II. ARTYKUŁ W WYDAWNICTWIE ZWARTYM (KSIĄŻCE)

 

Elementy i ich kolejność (niektóre elementy nie zawsze występują):

– Autor/Autorzy artykułu

– Tytuł artykułu

– Tytuł

– Odpowiedzialność drugorzędna (redaktor, tłumacz)

– Oznaczenie wydania (jeśli drugie lub kolejne)

– Miejsce, rok wydania wydania

– Lokalizacja w obrębie dokumentu macierzystego (oznaczenie woluminu, strony)

 

Przykłady:

1 M. Dłuska, Sylabizm, [w:] Poetyka. Zarys encyklopedyczny, red. Z. Kopczyńska, M.R. Mayeno­wa, Wrocław 1956, s. 345–386.

2 N. Reich, Legal Protection of Individual and Collective Consumer Interests, [w:] H.W. Micklitz, N. Reich, The Basics of European Consumer Law, Macau 2007, s. 366.

3 J. Supernat, Koncepcja sieci organów administracji publicznej, [w:] Koncepcja systemu prawa administracyjnego: Zjazd Katedr Prawa Administracyjnego i Postępowania Administracyjnego, Zako­pane 24–27 września 2006 r., red. J. Zimmermann, Warszawa-Kraków 2007, s. 77.

4 K. Shuzo, Struktura iki, przeł. H. Lipszyc, [w:] Estetyka japońska. Antologia, t. 3: Estetyka życia i piękno umierania, red. K. Wilkoszewska, Kraków 2005, s. 131–215.

 

III. WYDAWNICTWO CIĄGŁE (CZASOPISMO)

 

Elementy i ich kolejność (niektóre elementy nie zawsze występują):

– Tytuł

– Odpowiedzialność drugorzędna (redaktor, tłumacz)

– Wydanie

– Oznaczenie zeszytu (rok, rocznik, numery)

– Rok

– Seria

Przykłady:

♦ Jeśli jest numeracja ciągła

1 „Kwartalnik Filozoficzny” 30, 2002, z. 4.

♦ Jeśli nie ma numeracji ciągłej

1 „Wieś jutra” 2008, nr 1.

2 „Civitas. Studia z filozofii polityki” 1997, nr 1.

 

IV. ARTYKUŁ W WYDAWNICTWIE CIĄGŁYM (CZASOPIŚMIE)

 

Elementy i ich kolejność (niektóre elementy nie zawsze występują):

– Autor/Autorzy artykułu

– Tytuł artykułu

– Odpowiedzialność drugorzędna (tłumacz)

– Tytuł wydawnictwa ciągłego

– Lokalizacja w obrębie dokumentu macierzystego (rok, oznaczenie zeszytu, strona)

Autor, Tytuł, „Czasopismo” tom bez skrótu t., rok, strona.

Autor, Tytuł, „Czasopismo” tom bez skrótu t., rok, numer, strona.

Autor, Tytuł, „Czasopismo” rok, numer, strona.

Autor, Tytuł, „Czasopismo” rok, strona.

 

Przykłady:

1 M. Ćwik, Mikołaj Sęp Szarzyński. Żywot i dzieła, „Pamiętnik Literacki” 6, 1907, s. 288.

2 K. Miszczak, Wspólna Polityka Zagraniczna i Bezpieczeństwa, „Sprawy Międzynarodowe” 2007, nr 4, s. 112.

3 M.T. Karayigit, The Yusuf and Kadi Judgments: The Scope of the EC Competences in Respect of Restrictive Measures, „Legal Issues of Economic Integration” 33, 2006, s. 379.

4 A. Pułło, Z problematyki zasad prawa: idee ogólne w prawie konstytucyjnym, „Przegląd Sejmo­wy” 1996, nr 1, s. 19

5 G.A. Zonnekeyn, The Latest on Indirect Effect of WTO Law in the EC Legal Order. The Nakaji­ma Case Law Misjudged?, „Journal of International Economic” 2001, nr 4, s. 604.

 

UWAGI

 

1. W wypadku artykułów napisanych przez więcej niż trzech autorów należy podać pierwszego i skrót et al. (et alii / aliae).

 

Przykłady:

1 R.D. Herbert et al., Change in Lenght of Relaxed Muscle, Fascicles and Tendons with Knee and Ankle Movement in Humans, „Journal of Psychology” 539, 2002, s. 200.

2 K. Wójtowicz et al., System ochrony praw człowieka, Kraków 2008, s. 55.

3 Oficerowie grup dyspozycyjnych. Socjologiczna analiza procesu bezpieczeństwa narodo­wego, red. J. Maciejewski et al., „Acta Universitatis Wratislaviensis. Socjologia” 44, 2008, s. 17.

 

2. Jeżeli po raz drugi i kolejny pojawia się przywołane już w przypisach dzieło danego autora i jest to jedyne jego dzieło cytowane w danej publikacji – zamiast tytułu dajemy skrót op. cit. (opus citatum).

 

Przykłady:

1 A. Pułło, Z problematyki zasad prawa: idee ogólne w prawie konstytucyjnym, „Przegląd Sejmowy” 1996, nr 1, s. 19.

2 K. Miszczak, Wspólna Polityka Zagraniczna i Bezpieczeństwa, „Sprawy Międzynaro-dowe” 2007, nr 4, s. 112.

3 A. Pułło, op. cit., s. 21.

 

3. Jeżeli po raz drugi i kolejny pojawia się cytowane wcześniej dzieło danego autora i NIE jest to jedyne jego dzieło cytowane wcześniej w danej publikacji – zamiast tytułu w całości stosujemy jego for­mę skróconą i wielokropek.

 

Przykłady:

1 A. Pułło, „Podział władzy”. Aktualne problemy w doktrynie, prawie i współczesnej dys­kusji konstytucyjnej w Polsce, „Przegląd Sejmowy” 1993, nr 3, s. 12.

2 A. Pułło, Z problematyki zasad prawa: idee ogólne w prawie konstytucyjnym, „Przegląd Sejmowy” 1996, nr 1, s. 19.

3 K. Miszczak, Wspólna Polityka Zagraniczna i Bezpieczeństwa, „Sprawy Międzynarodo­we” 2007, nr 4, s. 112.

4 A. Pułło, Z problematyki zasad prawa..., s. 21.

 

4. Jeżeli bezpośrednio po dziele danego autora w tym samym przypisie przywołane jest inne jego dzieło – zamiast inicjału i nazwiska autora dajemy po średniku idem (tenże) lub eadem (taż). W kolej­nym przypisie należy ponowić inicjał imienia i nazwisko.

 

Przykład:

1 A. Pułło, „Podział władzy”. Aktualne problemy w doktrynie, prawie i współczesnej dys­kusji konstytucyjnej w Polsce, „Przegląd Sejmowy” 1993, nr 3, s. 12; por. też idem, Z problema­tyki zasad prawa: idee ogólne w prawie konstytucyjnym, „Przegląd Sejmowy” 1996, nr 1, s. 19; idem, Ustroje państw współczesnych, Warszawa 2006, passim.

 

5. Jeżeli przypis odnosi się do pracy cytowanej w poprzednim przypisie i w tym przypisie cyto­wana jest tylko ta jedna praca – stosujemy ibidem.

 

Przykłady:

1 A. Pułło, Z problematyki zasad prawa: idee ogólne w prawie konstytucyjnym, „Przegląd Sejmowy” 1996, nr 1, s. 19.

2 K. Miszczak, Wspólna Polityka Zagraniczna i Bezpieczeństwa, „Sprawy Międzynarodowe” 2007, nr 4, s. 112.

3 Ibidem, s. 201.

6. Nie podajemy nazw wydawnictw.

7. Przy pierwszym pojawieniu się w tekście rozwijamy nazwy serii wydawniczych: Acta Universitatis Wratislaviensis (dalej: AUWr)

 

8. Jeżeli książka ma kilka miejsc wydania – do trzech miejsc podajemy wszystkie (rozdzielając je dywizem bez świateł), powyżej trzech – podajemy tylko pierwsze.

 

Przykłady:

1 A. Mickiewicz, Wybór poezyj, oprac. C. Zgorzelski, t. 1, Wrocław-Kraków 1997.

2 B. Hughes, Between Literature and History. The Diaries and Memoirs of Mary Lead-beater and Dorothea Herbert, Oxford 2010.

 

9. Jeżeli dzieło jest w przypisie poprzedzone komentarzem niewprowadzającym dzieła i autora, to poprzedzamy dzieło znakiem interpunkcyjnym np. półpauzą ze światłami, dwukropkiem (w całej pracy konsekwentnie).

 

10. W przypisach po skrócie „zob.” i „por.” nie stawiamy dwukropka.

 

11. W przypisach przywołujących publikacje obcojęzyczne stosujemy polską terminologię: vol./Bd. = t.; no/Nr. = nr; Ed./Hrsg = red.

 

12. W tekście głównym w numeracji rozdziałów i podrozdziałów stosujemy zawsze jednolitą numerację.

 

Pobierz plik PDF: przypisy.

Kontakt

Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego Sp. z o.o.
Pl. Uniwersytecki 15
50-137 Wrocław
tel./faks 71 375 28 85
biuro@wuwr.com.pl
marketing@wuwr.com.pl

Zapisz się na newsletter