Współczesne zagrożenia — bezpieczeństwo — edukacja. Czyli jak uczyć społeczeństwo zasad bezpieczeństwa

Barbara Wiśniewska-Paź (red.)
ISSN: 2543-8662
ISBN: 978-83-229-3609-2
Liczba stron: 272
Format: B5, oprawa twarda
Rok wydania: 2018
Cena: 55,00 PLN   

Na bezpieczeństwie, podobnie jak na zdrowiu i edukacji „zna się” podobno każdy. To podejście ma niestety swoje konsekwencje. Nie wszystko jest bowiem tak proste, jak może się wydawać, patrząc na określony problem/zagrożenie wyłącznie z jednego punktu widzenia. Współczesna rzeczywistość i towarzyszący jej rozwój cywilizacyjny stanowią niezwykle złożony i wymagający obszar, który generuje potrzebę wypracowania często nie jednego, lecz wielu przemyślanych podejść (strategii) adekwatnych do miejsc, czasu, rodzajów zagrożeń oraz ludzi, których dane zagrożenia mogą dotyczyć bądź dotyczą. Żyjemy w świecie, w którym mamy do czynienia z zagrożeniami, które potrafimy przewidywać, przeciwdziałać im i na nie reagować. Dysponujemy przy tym wypracowanymi metodami szkolenia ludzi realizowanymi — w zależności od bazy, chęci i kompetencji nauczycieli/szkoleniowców/instruktorów — w różny sposób i z różnym skutkiem. Oprócz zagrożeń już znanych mamy do czynienia z całą masą tych, których specyfikę dopiero rozpoznajemy. Dobrym tego przykładem jest całe spektrum cyberzagrożeń, o których wiemy wciąż za mało, aby radzić sobie z nimi w wystarczający i skuteczny sposób. Jest to wyzwanie, z którym aktualnie próbujemy się zmierzyć. Zadanie nie jest łatwe zważywszy, że żyjemy w świecie permanentnej deregulacji, zmian i zwrotów, rozwoju sztucznej inteligencji (SI), zmutowanych postaci zagrożeń i przekształceń, z bezpieczeństwem jako jedną z najwyższych wartości w tle.
Jest to kolejna monografia poświęcona różnym wymiarom relacji między bezpieczeństwem a edukacją. Tym razem głównym punktem zainteresowania stały się trzy aspekty:
 1. Współczesne zagrożenia, czyli co powinno być przedmiotem edukacji na rzecz bezpieczeństwa i kogo powinna ona dotyczyć?
 2. W oparciu o jakie metody oraz gdzie powinien odbywać się proces edukacji na rzecz bezpieczeństwa (kwestie dotyczące instytucji, programów kształcenia, współpracy, proporcji między zajęciami teoretycznymi i praktycznymi oraz miejscem ich realizacji)?
 3. Kto powinien uczyć ludzi zasad bezpiecznych zachowań (uwrażliwiania, rozpoznawania zagrożeń, prewencji i reagowania)? Kwestia edukacji kadr, kompetencji kadry prowadzącej szkolenia/edukację oraz współdziałania dyrekcji/nauczycieli ze służbami militarnymi i paramilitarnymi w wymiarze kształcenia uczniów i studentów na różnych szczeblach struktury szkolnej i uczelnianej.
Wszystkie trzy aspekty są komplementarne wobec siebie. Istotą sukcesu jest ich rozwój i kooperacja, potrzeba doskonalenia, czerpania wzorców i ich sukcesywnego wdrażania w celu stałego podnoszenia jakości bezpieczeństwa oraz świadomości jego znaczenia.

  • BARBARA WIŚNIEWSKA-PAŹ, Współczesne zagrożenia a bezpieczeństwo — rola edukacji
  • ANDRZEJ PIECZYWOK, Wielostronność kształcenia jako model i paradygmat eduka­cji dla bezpieczeństwa
  • RADOSŁAW TYŚLEWICZ, Nauczanie o bezpieczeństwie poprzez doświadczenie niebezpieczeństwa
  • WŁODZIMIERZ CHOJNACKI, IWONA BŁASZCZAK, Wyzwania i zagrożenia w edukacji dla bezpieczeństwa
  • ALEKSANDRA SKRABACZ, Obywatele jako prosumenci bezpieczeństwa
  • DOMINIK HRYSZKIEWICZ, Modele efektywnej komunikacji w administracji publicznej
  • DANIEL GŁOWACZ, Bezpieczeństwo dokumentów i ochrona informacji
  • BOGDAN KOSOWSKI, Wpływ edukacji na stan bezpieczeństwa narodowego państwa
  • JAN FIGURSKI, JERZY NIEPSUJ, O potrzebie profesjonalizacji systemu obronnego Rzeczypospolitej Polskiej — aspekt edukacyjny
  • MARTA MISZCZAK, Coaching jako forma rozwoju zawodowego z perspektywy polskiej armii
  • BARBARA LORENC-ŻELISKO, Edukacja funkcjonariuszy policji w obszarze przestępczości z zakresu mowy nienawiści
  • HENRYK KROMOŁOWSKI, Bezpieczeństwo zdrowotne ludności a rola jednostek samorządu terytorialnego w kształtowaniu opieki psychiatrycznej i leczenia uzależnień. Tworzenie centrów zdrowia psychicznego
  • JAROSŁAW STELMACH, Znaczenie edukacji antyterrorystycznej w reagowaniu na potencjalne zamachy terrorystyczne w Polsce
  • BARBARA WIŚNIEWSKA-PAŹ, Program pilotażowy klas mundurowych — założenia, proces wdrażania i doświadczenia wyniesione z eksperymentu z 1999 roku
  • PIOTR MICKIEWICZ, Bezpieczna młodzież, czyli pytanie o istotę bezpieczeństwa w środowisku szkolnym
  • RYSZARD KAŁUŻNY, Zajęcia pozalekcyjne i pozaszkolne uczniów gimnazjów alternatywą dla współczesnych zagrożeń młodzieży
  • MONIKA ZAWARTKA, Obszary aktywności i zagrożeń bezpieczeństwa osób starszych
  • Nota o redaktorze tomu

Kontakt

Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego Sp. z o.o.
Pl. Uniwersytecki 15
50-137 Wrocław
tel./faks 71 375 28 85
biuro@wuwr.com.pl
marketing@wuwr.com.pl

Zapisz się na newsletter